Zooow, dat is een tijd geleden. De mechanica is in dit project toch wel het ingewikkeldst... Dat heeft alles te maken met de opbouw van de voeding: zoals op de foto's te zien was, zit er een soort verdieping in de voorkant, waar de zekeringhouders, stekkers en schakelaar in zitten. Dat had ik netjes uitgetekend en ik wilde dat namaken door het verdiepte deel er als een bakje onder te hangen. Maarrr... De zetbank kon niet zulke dicht op elkaar liggende hoeken vouwen. Dat was het eerste probleem.
Daarnaast zitten er in het origineel 38 gaatjes voor de koeling in 5 rijen van respectievelijk 8-7-8-7-8 gaatjes. In het origineel is dat ongetwijfeld gestanst, maar daar kan ik natuurlijk niet over beschikken. Boren dus. Als je dat probeert met een handboormachine, dan wordt het helemaal niets, omdat je de boor nooit exact haaks op het materiaal gezet krijgt. Met als gevolg dat het gat weg zal lopen in de richting waarin de boor schuin gehouden wordt. Een kolomboormachine is hier natuurlijk ideaal, en die heb ik niet... Dus Hugo PA2HW maar weer eens lief aangekeken en die offerde weer een avond op om met mij en Mans PA2HGJ enige mechanische bewerkingen uit te voeren op het geheel. Met de centerpons werden de gaatjes gemarkeerd, en vervolgens werd beginnend met een 2mm boorje de gaten in stapjes van 0,5mm opgeboord tot 4mm. Omdat in het origineel de gaatjes 4,5mm zijn en ik ook bang was dat een en ander nog wat dicht zou lopen door het schilderen, boorde ik de gaatjes thuis toch nog maar even op tot 4,5mm. En toen moest het bakje onder het deksel bevestigd worden.
Daarvoor gebruikte ik 10mm aluminium hoekprofiel, dat met speciale Bison 2-componentenlijm voor metaal aan de zijkanten van het bakje gelijmd werd.
Het grijze spul is restanten lijm. Volgens opgave kan dit spul 180 kg/cm
2 hebben, en dat is met 20cm lengte 3600 kilo per kant - in totaal dus 7200 kilo. Genoeg om zes middenklasse auto's aan op te hangen, dus dat druk ik straks met de stekkers niet uit elkaar denk ik zo. Hiermee is het bakje gereed om tegen het deksel gelijmd te worden:
De lijm blijft ongeveer een uur verwerkbaar (lees: zacht) en in die tijd moet het natuurlijk wel goed op zijn plek blijven zitten. Dat is allemaal prima verlopen, en nu zit het bakje onder het deksel en is de zaak gereed om afgewerkt te worden.
Het kale, voorgeboorde en -gezaagde deksel
En nu met het bakje eronder gelijmd
Uiteindelijk moet het geheel zwart hamerslag geschilderd worden. Maar hamerslag verf is bedoeld voor staal en houdt niet op aluminium. Gelukkig heeft de Bouwhof voor alles een oplossing en die bestaat uit een grondlaag voor non-ferro-metalen. Vanavond de boel maar eens in de primer gezet zodat ik er staks de hamerslag overheen kan smeren:
Voeding in de grondverf
Dat wordt nog een experiment op zich, want volgens de gebruiksaanwijzing moet de hamerslagverf er in twee lagen opgebracht worden, met 4 uur tussenruimte. Schilder je niet binnen vier uur de tweede laag erop, dan mag je het een week niet overschilderen. Geen idee waarom, maar leek als ik ben, ga ik me daar netjes aan houden.
Inmiddels heeft Mans ook de voedingsconnectoren getapt in het stuk pertinax dat ik op de Lichtmis scoorde. Dat ging in eerste instantie bij Hugo thuis niet goed; de gaatjes zaten niet goed op rij en het tappen ging niet recht waardoor de contactbussen schots en scheef zaten. Mans heeft dat thuis eens rustig over gedaan en nu ziet het er prima uit. Zodra de lak erop zit, is het tijd om de schakelaar, voedingsconnector, zekeringhouders en stekkerbussen te monteren. Rest nog het maken van de plaatjes met de beschrifting. Dat ga ik als laatste doen. Het plan is om dat middels het patineren van koper te doen: eerst een fotogevoelige laag opbrengen, daarna belichten, de fotolak verwijderen waar belicht is, vervolgens de boel in de kaliumpermanganaat hangen waardoor het koper bruin kleurt en dan de fotolak verwijderen - of niet, waardoor het blanke koper wellicht beter beschermd blijft tegen oxidatie.
In discussie met een aantal amateurs tijdens mijn bezoek aan het museum Jan Corver werd geopperd om niet te patineren, maar het koper langer in een bak etsmiddel te hangen waardoor er een verdieping ontstaat ten opzichte van de (niet ge-etste) letters. Daarna zou ik het met een spuitbus bruin moeten spuiten en met een fijn schuurpapiertje de opliggende letters blank schuren. Klinkt theoretisch leuk, maar ik ben bang (uit mijn ervaring met printen) dat bij het lang etsen het etsmiddel onder de lak door gaat vreten en dat er dan van strakke letters weinig overblijft. Ik opteer daarom voor het patineren maar als iemand een beter idee heeft, hoor ik dat graag.
Op naar de volgende fase: dan kan er gesoldeerd gaan worden!
