In de amateurradio wordt een ongecoördineerd baken soms een “egobaken” genoemd. Dit komt omdat zo’n baken over het algemeen niet voor technische of wetenschappelijke doeleinden wordt gebruikt.
In plaats daarvan dient het om de operator in staat te stellen “zijn roepnaam de wereld in te sturen”. Vandaar de naam. Ze worden voornamelijk waargenomen op de 30-meterband (maar niet uitsluitend), met name vanuit Zuid-Europa (zie ook de screenshot van IZ3DVW/B op 10.129,5 kHz).
IARU Regio 1 Bakenbeleid
Volgens IARU Regio 1 staat het buiten kijf dat amateurradiobakens al jarenlang een waardevolle dienst bewijzen aan radioamateurs en kortegolfluisteraars. Ze dienden als indicatoren voor de beschikbaarheid van bepaalde propagatiepaden en als basis voor interessante propagatiestudies. Daarom zijn verschillende frequentiesegmenten in het IARU-bandplan in de 14- tot 28-MHz-banden gereserveerd voor bakens.
Maar waarom niet onder de 14 MHz? De nationale verenigingen binnen IARU Regio 1 zijn het erover eens dat continu werkende bakens op de banden tussen 1,8 MHz en 10 MHz onnodig zijn. Ze kunnen interferentie veroorzaken met normale radioactiviteiten en anderen hinderen, zelfs als ze slechts een laag vermogen gebruiken.
Bovendien zijn bakens in de 30-meterband bijzonder problematisch, omdat deze band slechts secundair aan amateurradio is toegewezen. Andere radiodiensten hebben voorrang. In de basis geldt voor amateurradio in deze band het principe “eerst luisteren, dan zenden”. Dit is niet te realiseren met een permanent baken. Het kan daarom nadelig zijn voor amateurradio.
Wat ego-bakens betreft, bestaat ook de zorg dat ze de prachtige idealen van amateurradio, die eigenlijk gericht zijn op onderzoek, technologie en internationaal begrip, zouden kunnen verwateren. Er zijn andere manieren om de propagatieomstandigheden te controleren, zoals wspr.org, reversebeacon.net, pskreporter.info of www.ncdxf.org/beacon/. Welke gebruik jij?