FT8 op 27MHz kanaal 26

Digitale troepFT8 heeft kanaal 26 USB (27,265 MHz) overgenomen als een ongelooflijk efficiënte manier om DX-verbindingen op de 11-meterband te maken. Het blijft effectief, zelfs wanneer de condities afnemen of er veel storing is.

Geen speciale hardware nodig (akoestische koppeling)

Je hebt geen dure CAT-interface, complexe geluidskaartbekabeling of speciale apparatuur nodig om te kunnen zenden. Je kunt FT8 prima gebruiken via akoestische koppeling – laat je radio en slimme apparaat gewoon met elkaar communiceren via hun ingebouwde microfoons en luidsprekers.

Installatie: Zet je CB-radio op kanaal 26 USB en plaats je smartphone of laptop direct naast de luidspreker en microfoon van de radio.

Ontvangen: Schakel de squelch volledig uit, verhoog de HF-versterking en laat de microfoon van je apparaat luisteren naar de luidspreker van de radio om de binnenkomende FT8-tonen te decoderen.

Zenden: Wanneer de FT8-cyclus van 15 seconden begint, druk je handmatig op de PTT-knop van je CB-microfoon. Houd de luidspreker van je apparaat dicht bij de CB-microfoon en laat de zendtonen afspelen, met het minimale volume dat nodig is om het maximale zendvermogen van je radio te bereiken. Laat de PTT-knop los wanneer de cyclus van 12,6 seconden is afgelopen.

Pro-tip: Voor heldere, onvervormde datasignalen, minimaliseer omgevingsgeluid (zoals tv’s of ventilatoren) en schakel alle audiobewerking op je radio uit, zoals echo/talkback of microfoonversterking/compressor.

Het probleem met standaard CB roepnamen

Een belangrijk probleem doet zich voor bij het gebruik van traditionele CB-“divisienummer”-handles (zoals 14USB001 of 30FAT123) met standaard FT8-apps of ongewijzigde software zoals WSJT-X. Omdat het native 28-bits compressiealgoritme deze standaard CB-formaten niet kan verwerken, is de software gedwongen de roepnaam letterlijk, teken voor teken, te verzenden. Deze volledige teksttransmissie verbruikt bijna de volledige datapayload, waardoor de ruimte voor een Maidenhead-rasterlocatie of een tweede roepnaam verloren gaat. Om ruimte te maken voor signaalrapporten in volgende berichten, gebruikt de software een 12-bits hash (waardoor het roepsignaal tussen <haakjes> verschijnt). Als het ontvangende station de eerste volledige tekstuitzending echter mist, kan het de gehashte afkorting niet decoderen, wat leidt tot mislukte decoderingen en contactpogingen.

(Een snelle, grove berekening laat zien dat een divisie-club-lidmaatschapsnummer theoretisch alleen in 28 bits gecodeerd kan worden als er maximaal twee clubletters en 1000 leden zijn toegestaan.)

Huidige oplossingen

Om deze beperking te omzeilen, gebruiken veel operators aangepaste versies van WSJT-X, zoals WSJT-CB, die speciaal zijn ontworpen voor standaard CB-handles. Het gebruik van aangepaste software is echter niet strikt noodzakelijk.

Efficiënt gebruik maken van standaard FT8-software

Je kunt gewone, ongewijzigde FT8-software (WSJT-X, JTDX, FT8CN, FT8TW, enz.) gebruiken door simpelweg een aangepaste roepnaam te kiezen die perfect past binnen de 28-bits wiskundige structuur, maar die geen geldige, ITU-conforme amateurradio-roepnaam is, of een niet-conforme roepnaam die wordt gebruikt door gelicentieerde amateurradio-operators.

Roepnamen die het FT8-protocol efficiënt verzendt

De roepnamen die als een compact 28-bits woord worden verzonden, hebben de volgende vorm:

  • Een prefix, dit kan een enkele letter zijn, een letter gevolgd door een cijfer, of een cijfer gevolgd door een letter.
  • Het scheidingsteken, een enkel teken.
  • De suffix, bestaande uit één, twee of drie letters.

Niet alle roepnamen die efficiënt door FT8 worden gecodeerd, zijn conforme roepnamen.

Volgens de ITU-radioregelgeving, deel 1, hoofdstuk 5, artikel 19, moeten eenletterige voorvoegsels een van de volgende zijn: B, F, G, I, K, M, N, R en W. De overige eenletterige voorvoegsels zijn in principe beschikbaar.

Om wereldwijde identificatiefouten te voorkomen, categoriseert de ITU over het algemeen elk voorvoegsel dat een 0 of een 1 bevat (zoals 0X, 1X, X0 of X1) als “niet beschikbaar”. Sommige radioamateurs gebruiken echter “niet beschikbare” voorvoegsels zoals S0 (“Westelijke Sahara”), 1A (“Soevereine Orde van Malta”) en 1B (“Turkse Republiek Cyprus”). Daarnaast zijn er landen die afwijkende roepnamen uitgeven met een cijfer-lettervoorvoegsel maar zonder scheidingsteken (zoals E7DX, waarbij E7 staat voor Bosnië en Herzegovina, of C4R, waarbij C4 staat voor Cyprus).

Welke roepnamen kan je dan gebruiken?

Het is lastig te garanderen dat een roepnaam niet al door gelicentieerde radioamateurs wordt gebruikt, maar je zou kunnen beginnen met het selecteren van:

  • Prefix:
    • Een 0 of een 1 gevolgd door een letter
    • Een letter gevolgd door een 0 of een 1
    • Een enkele letter, niet zijnde een B, F, G, I, K, M, N, R, of W.
  • Scheidingsteken: precies één enkel nummer (0 t/m 9).
  • Suffix: één tot drie letters, beperkt tot alleen A–Z, met absoluut geen cijfers daarachter.

Vervolgens moet je controleren (bijvoorbeeld op QRZ.com) of je roepnamen vermijdt die worden gebruikt door gelicentieerde amateurs.

Roepnamen beginnend met 0, in de vorm

(0) + (letter) + (cijfer) + (een, twee, of drie letters)

worden vrijwel zeker niet door gelicentieerde amateurs gebruikt.

Door 28-bits-compatibele formaten zoals 0L1VES, 1D1OM of Y0UNG te gebruiken, vermijdt je roepnaam het hashingprobleem volledig en ziet deze er zelfs goed uit. Roepnamen hoeven natuurlijk niet “logisch” te zijn: je kunt willekeurige combinaties gebruiken zoals 0K7FNZ, zolang ze maar aan de regels voldoen. Wanneer zowel jij als je tegenstation 28-bits-compatibele roepnamen gebruiken, verzendt standaardsoftware direct volledige gridlocaties en signaalrapporten in één frame, zonder gegevensverlies.